„Urok późnego lata” to kolejna książka, po świetnej „Podróży do Carcassonne”, napisana przez Agnieszkę Janiszewską, po którą sięgnęłam. Podobnie jak poprzednia czytana przeze mnie książka, „Urok późnego lata” również został podzielony na dwie części.
tom I… 
…oraz tom II
„UROK PÓŹNEGO LATA”
W niniejszej powieści poznajemy losy pewnej rodziny, a mianowicie rodzinę Adrianny i Dezyderego. W momencie rozpoczęcia powieści, Adrianna jest wdową, mającą dwie córki oraz wnuki. Jedna z jej córek – Eliza, nie odzywając się od wielu lat, postanawia wraz z dorastającą córką Ulą przyjechać do Polski z Anglii, gdzie zamieszkała tuż po wybuchu II wojny światowej.
Młoda Ula poznaje w końcu swoją najbliższą rodzinę, a mianowicie babcię oraz rodzinę siostry swojej mamy, czyli cioci Ireny. Wraz z jej synami spędza u babci kilka dni. Ula jednak całkowicie różni się od swojej mamy. A mianowicie jest bardzo zainteresowana poznaniem historii rodziny. I tak, teraźniejszość miesza się z przeszłością, a czytelnik poznaje niezwykłe losy całej rodziny, poczynając od rodziców Adrianny. W całej historii jest wiele tajemnic i niedopowiedzeń, skrywanych od wielu lat żalów, a nawet wzajemnych pretensji. Już jako kilkuletnia dziewczynka Adrianna przekonała się na własnej skórze, jak pewne normy społeczne i konwenanse obowiązujące w zamożnych rodzinach, mają wpływ na życie ludzi. Eh, takie życie na pokaz, w stylu „co ludzie powiedzą”…
Czy wydarzenia sprzed wielu lat mogą mieć wpływ na obecne życie? Czy Uli uda się ostatecznie poznać zagmatwaną historię? Jak wiele szczegółów jest w stanie wyjawić jej babcia? A może pewne fakty zachowuje tylko dla siebie?
PODSUMOWANIE
„Urok późnego lata” jest powieścią dla miłośników rodzinnych sag. Styl autorki jest bardzo przyjemny, co czyni powieść łatwą i lekką w odbiorze. Osobiście lubię tego typu literaturę, tak więc z przyjemnością zanurzyłam się w świat pełny tajemnic z przeszłości i niewyjaśnionych spraw. A zatem, miłośnicy sag obyczajowych, sięgnijcie również po tą pozycję!
