Relaksacyjnie

KRÓLOWA PSZCZÓŁ JEST TYLKO JEDNA…

„Królowa pszczół” Niny Nirali przenosi nas do wielobarwnych Indii. Tam krzyżują się losy trójki bohaterów powieści, a mianowicie Skylar, Anu i Ravisha… Zapraszam dzisiaj zatem na podróż do Indii.

Królowa pszczół

NINA NIRALI – O AUTORCE SŁÓW KILKA

Ale, zanim wyruszymy w niezwykłą podróż, poznaj autorkę powieści. Nina Nirali jest germanistką, zafascynowaną językami obcymi. Związana jest również z Indiami, była nawet żoną muzułmanina. W jej dorobku literackim znajdziesz kilkanaście nowel i powieści, takich jak „Kiedy znów się spotkamy”, „Powiedz, że mnie kochasz” czy też najnowsza „Królowa pszczół”.

KRÓLOWA PSZCZÓŁ

No dobrze, Ninę Nirali już znasz, czas zatem wyruszyć w podróż. Poznaj zatem Skylar, Anu i Ravisha.

8-letnia Anu mieszka na wsi. Pewnego wieczoru, z podsłuchanej rozmowy rodziców, dowiaduje się, że ma wyjść za mąż za dorosłego już młodzieńca. Dziewczynka, chcąc uniknąć takiego losu, ucieka pewnej nocy z domu. Samodzielnie dociera do Mumbaju. Aby przeżyć, dołącza do bezdomnych dzieci, jednak za wszelką cenę pragnie znaleźć jakąkolwiek pracę by nie kraść…

Teraz nadszedł czas na poznanie Skylar. Poznasz ją w momencie jej przylotu do Indii. Angielka, pisarka bestsellerowych powieści, sprzedaje cały swój majątek w Londynie, zostawia kota u przyjaciółki i jedynie z podręczną torbą przylatuje do Mumbaju. Pragnie pozostać w Indiach jakiś czas, by napisać najważniejszą powieść jej życia.

Na lotnisku Skylar wsiada do taksówki, kierowanej przez Ravisha. To młody mężczyzna, który stracił w życiu wszystko. W wypadku zginęli jego rodzice, a najlepszy przyjaciel, z którym prowadzili wspólnie firmę architektoniczną, okradł go, na dodatek uciekając z jego narzeczoną.

CO POŁĄCZYŁO ANU, SKYLAR I RAVISHA?

Skoro już znasz bohaterów powieści, pokażę Ci, jak się poznali. Otóż jak już wspomniałam, Skylar po przylocie do Indii wsiada do taksówki Ravisha. Młodzieniec robi na niej piorunujące wrażenie. Niewiele myśląc, kobieta proponuje mu pracę. Następnego dnia po przyjeździe, mężczyzna pomaga pisarce znaleźć mieszkanie do wynajęcia, a także zabiera ją na zakupy na targ. Tam Skylar kupuje siatkę owoców, które znienacka wręcza małej dziewczynce. Tak, jak już się pewnie domyślasz, to mała Anu. I w tym momencie już wiem, że Skylar to kobieta, która reaguje na cierpienie i potrzeby innych ludzi.

Jednak kobieta skrywa w sobie tajemnicę. Codziennie wieczorem topi swoje smutki w butelce czerwonego wina. Ravish, również zauroczony kobietą, pragnie dotrzeć do jej serca. Usiłuje przebić się przez pancerz, a wręcz mur, jakim się otoczyła. Z czasem łączy ich uczucie.

Następnego dnia po wizycie na targu, idą na spacer. Zupełnie przypadkowo spotykają Anu, która wręcza kobiecie specjały indyjskie, które dostała w zamian za sprzątanie w barze. Skylar decyduje się zabrać dziewczynkę do domu. I co dalej? Więcej już nic nie powiem, bo zachęcam Cię całym serduchem do przeczytania powieści ;-).

Nina Nirali pokazuje nam również wiele zwyczajów panujących w Indiach. W powieść wplata przykładowo tak egzotyczną dla nas ceremonię zaślubin z malowaniem henną włącznie.  

POLECAM GORĄCO!

„Królowa pszczół” Niny Nirali to jedna z lepszych powieści, które wpadły w moje ręce w ostatnim czasie. A trafiłam na nią dzięki Stowarzyszeniu Sztukater, który dba o to, bym sięgała po książki, do których sama bym raczej nie dotarła…

Królowa pszczół

Powieść wciąga od pierwszej strony. Nina Nirali wprowadza nas w fascynujący świat. Z jednej strony kolorowy z tradycyjnymi wielobarwnymi strojami oraz ze smakowitą kuchnią, a z drugiej przerażający. To kraj ludzi bogatych oraz przeraźliwie biednych, którzy, by przeżyć, wydają córeczki za mąż… To wręcz pedofilia za zgodą rodziny…

Po prostu przeczytaj

A może jeszcze cytacik na koniec?

– „Jeśli jedne drzwi się zamknęły, poszukaj innych. Zawsze znajdzie się jakieś wyjście z największego nawet impasu. Czasem trzeba iść do celu naokoło. Może trwa to dłużej, ale smak sukcesu jest wtedy pełniejszy”.

– „Przecież warto przeżyć choćby kilka szczęśliwych i pełnych miłości chwil, a nie tylko na nie całe życie czekać lub rozpamiętywać sytuacje, w których zabrakło nam odwagi, by po nie sięgnąć”.

sztukater.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Back To Top